Alluri Sita Rama Raju!!

Here's an interesting anecdote on the occasion of birth anniversary of Sri Alluri Sitarama Raju.

My mother's grandfather Srirangam Venkata Jogi was the Inspector of Narsipatnam police station during the days of Alluri Sitarama Raju's revolt.

He was asked to catch him and accordingly he went in to the interiors KD Peta forests and through middlemen was able to meet Mr Sitarama Raju!! He was accorded a warm welcome by Mr Raju and they spent some time chatting. Thereafter Mr Jogi told him that he has come only to see him and not to arrest him! Then Mr Raju accompanied Mr Jogi to the edge of forest as otherwise he would've been killed by his army!!

As a punishment for this indiscipline Mr Jogi was transferred to Vijayanagaram. After some time a British officer kicked his colleague on the head whereupon his cap fell down. Mr Jogi immediately told that officer "today its the turn of my colleague and tomorrow I might also face the same fate at the hands of the Britishers"!! Saying that Mr Jogi resigned from the Police on the spot!! Thereafter he made a living by consulting on legal/police matters.

Unfortunately mobiles weren't there in those days so Mr Jogi couldn't take a selfie with Mr Sitarama Raju :(

NB: Please don't ask me for proof as I don't have any!! We don't even have my great grandfather's photograph :( Understand Mr Jogi's personal diaries were later on taken by Mr Arudra from a mutual relative and he later on wrote many detective stories (perhaps based on some of the cases!)

Safe place!!

NA : ఇన్నాళ్ళూ NB  అన్న దాని అసలు అర్ధం తెలుసుకొనే ప్రయత్నం కూడా చెయ్యకుండా, నేనే దాని సమయ సందర్భాల్ని పట్టి NB  అంటే Note Below అని డిసైడ్ అయిపోయా! ఎందుకంటే సర్వసాధారణంగా ఈ NB అనేది ఎప్పుడూ వ్యాసం, ఉత్తరం, రచనలలో చివరిలోనే చూసాను. వ్యాస ప్రారంభంలో కనీసం ఒక్కసారైనా చూసుంటే నేను అన్వయించుకున్న అర్ధం తప్పేమోనన్న అనుమానం వచ్చేది. కాని అలా ఎప్పుడూ వ్యాస, ఉత్తర, రచన ప్రారంభంలో చూడకపోవడం వళ్ళ NB ని నేనిలా అపార్ధం చేసుకొని దానికి వ్యతిరేకంగా NA కి శ్రీకారం చుట్టాను. ఇప్పుడు చదువరులకి చూచాయగా NA అంటే ఏమిటో అర్ధం అయ్యిపోయి ఉంటుంది. అలా కాని పక్షంలో NA  అంటే Note Above అని తెలుసుకొన మనవి.

ఇంతకీ ఈ NA లో ఏం చెప్పదలుచుకున్నానో, NA అంటే ఏమిటో ఇంత రాసేటప్పటికి మరిచిపోయాను :(

ఒక గంట "బ్రేక్" తీసుకున్నాక గుర్తొచ్చింది! "బ్రేక్" అంటే మీ భాషలో విశ్రాంతి ఏమో .. నా భాషలో చేస్తున్న పని నించి "బ్రేక్" మాత్రమే... అంటే ఆ "బ్రేక్"లో వంటా, వార్పూ, స్నానం, ధ్యానం, సంధ్యావందనం (అతిశాయోక్తి!) కానిచ్చానని చెప్పకనే చెప్పడం ;)

ఇంతకీ అసలు NA ఏమిటి అంటే నా (ఈ కింది రచనలోనే కాకుండా) రచనల్లో "కోడిగుడ్డుకి జిల్లెట్ మాక్ 3 రేజర్ తో క్షవరం" చేసే పని చెయ్యద్దు!! అంటే "ఇదేంటి? ఇలాగ ఎక్కడన్నా అవుతుందా? మరీ ఇంత అన్నాచురల్ గానా?!!" అని అడగద్దు! సినిమాల్లో ఎంత అసందర్భం అయినా చూస్తున్నామా లేదా?! "ఎగిరేది సుమో! ఎగరగొట్టేది హీరో సుమా!!" అని ఆనందపడిపోతున్నామా లేదా? హీరో, హీరోయిన్ ప్రేమ పాటల్లో వాళ్ళిద్దరికీ సంబంధించిన అంతరంగిక ప్రేమని బహిర్గతంగా పాడి, స్టెప్పులు వేస్తూంటే వెనకాతల పంచె కట్టి పది మంది విదేశీ పురుషులు, అడ్డదిడ్డంగా చీర కట్టిన పదిమంది విదేశీ స్త్రీలు మన సంగీతానికి మన స్టెప్పులు వేస్తూంటే "ఆహా! విదేశీయుల చేత కూడా మన డాన్సులు చేయించామని ఆనందిస్తున్నామా లేదా? ఇ(అ)వన్నీ అసందర్భం కానప్పుడు, అతి సహజం అయినప్పుడు, నా రచనల్లో నేను రాసేవన్నీ కూడా సంభవాలే ;)

రచనా ప్రారంభం:

ఈ మధ్య ఒక స్టీల్ బీరువా కొన్నా. దాంతో పాటు చాలా సహజంగా ఒక జత తాళాలుసెట్ ఇచ్చాడు. ఒక తాళం తలుపుకి, ఇంకొకటి లోపల సేఫ్ కి, ఇంకోటి సేఫ్ లో పక్కకి "ఎవరికీ కనిపించకుండా" ఉన్న ఇంకో బుజ్జి సేఫ్ కి, నాలుగోది అన్ని అరలకిందా, ఇన్కమ్ టాక్స్ వాళ్లకి, దొంగలకి తెలీకుండా, కేవలం మనకి మాత్రమే తెలిసిన ఇంకో సీక్రెట్ సేఫ్ కి !! ఇలా నాలుగు తాళాలకి నాలుగు డూప్లికేట్ తాళాలు. ఇంతవరకూ బాగానే ఉంది.

ఒక తాళాల సెట్ రోజూ వాడతాం. సమస్య ఏమిటంటే రెండో సెట్ ఎక్కడ పెట్టాలి అని! ఇదేమంత పెద్ద సమస్యలాగ మీకనిపించకపోవచ్చు. నా దృష్టిలో ఇది చాలా జటిల సమస్య. మీరంతా బహుశా పోపుల డబ్బాలోనో, పరుపు కిందో, లేకపోతే హాల్లో పుస్తకాల వెనకో పెడతారేమో? మీరలా పెడితే ఒక చిన్న ప్రాబ్లం ఉంది. దొంగోడికి పని సులువు చేసేస్తున్నారు ;) ఏ మనిషైనా, చివరికి దొంగైనా సరే, కష్టపడకుండా డబ్బు సంపాదిస్తే నాకు నచ్చదు. మనం, కిందా మీదా పడి,  బోల్డు కష్టపడి సంపాదిస్తే, మనం అలా బైటికో, ఊరికో వెళ్తే, దొంగ ఇలా వచ్చి ఇంట్లో సామాన్లు చిందర, వందర చేసి తాళాలు దొరగ్గానే ఎంచక్కా ఏమి కష్టపడకుండా మొత్తం దోచుకుపోతాడు. అందుకని మనం ఈ డూప్లికేట్ తాళాల సెట్ మూడో కంటివాడికి కూడా తెలీని సీక్రెట్ ప్లేస్ లో దాచెయ్యాలి! కాని అంత సీక్రెట్ ప్లేస్ ఎక్కడ? ఎక్కడ?

పిడకల వేట: అప్పుడప్పుడూ పేపర్లో ఎవరింట్లో అయినా దొంగలు పడ్డాక పోలీసులు వెళ్లి ఆ ఇంటిని, చిందర, వందరగా పడేసిన సామానులని సునిశితంగా పరిశీలిస్తున్న ఫోటో మీరంతా చూసే ఉంటారు. నాకు అలాంటి ఫోటో చూసినప్పుడల్లా ఈ దొంగలు ఎందుకు అలాగ సామానులన్నీ చిందర వందరగా పడేస్తారు అని అనుమానం వస్తుండేది. ఒకసారి ఒక దొంగగారిని అడిగాను ఇదే ప్రశ్న. ఇప్పుడు నన్ను ఈ దొంగ ఎవరు? అతనికీ మీకు ఏమిటి సంబంధం? మీరిద్దరూ తొడుదొంగలా? కాకపోతే మాకెవ్వరికీ తెలీని, దొరకని దొంగ మీకెలా ఎదురయ్యాడు? ఇలా లక్ష, యక్ష ప్రశ్నలు వెయ్యద్దనే NA లో వాపోయా. ఈ ప్రశ్నలన్నిటికీ, లోపాయకారీగా, నా దగ్గర సమాధానాలు ఉన్నాయి. ఇప్పుడు అవన్నీ రాసుకుంటూ పోతే, రామాయణంలో పిడకల వేట వోకే కాని, రామాయణం అంత పిడకల వేట నాట్ వోకే! అప్పటికి నా ఓపిక కూడా అయిపోయి, అసలు విషయం రాయకుండా ముగించెయ్యాల్సి వస్తుంది. ఆ పైన మీ ఇష్టం. దొంగలతోనే ఏం ఖర్మ? ఓ చిన్న హత్య చేసిన హంతకుడు కూడా నాకు పరిచయస్తుడే!! చిన్న హత్య అంటే చంపేద్దామనుకోకుండా చిన్న కత్తితో ఏదో అలా పొడిచెయ్యడం అన్న మాట! అదింకో కథ! ఇప్పుడవన్నీ ఎందుకు లెండి?!



మీకు అన్నీ తెలిసి కూడా తెలీనట్టు అడుగుతారు! కొన్నేళ్ళ క్రితం మూడు రాష్ట్రాల పోలీసులకి, స్పెషల్ టాస్క్ ఫోర్సు కి కూడా ఎక్కడ ఉన్నాడో తెలియని "శాండల్ వుడ్ వీరప్పన్" ఇంటర్వ్యూ ఫోటో లతో సహా ఒక జర్నలిస్ట్ ప్రచురించాడా లేదా? ఇంకో విషయం కూడా "రవి కాంచని చోట కవి కాంచున్" అన్న నానుడి కూడా తవరికి విదితమే!

ఇంతకీ ఆ దొంగ ఏమి సమాధానం చెప్పాడంటే "అలా అన్నీ చిందరవందర చెయ్యడంలో ఉన్న కిక్కే వేరప్పా? ఎవరింట్లో సామాన్లు వాళ్లు అలా ఆ కిక్ కోసం పడెయ్యలేం కదా? నా ఇంట్లో  సామాన్లు చిందర వందర దాక ఎందుకు, తీసిన బీరువా తలుపు ముయ్యక పోయినా, లాగిన టేబుల్ డ్రా మళ్ళీ ముయ్యకపోయినా అయిపోయానే!! అలాంటిది మా ఇంట్లో సామాన్లు అలా పడేస్తే మా ఆవిడ ఒప్పుకుంటుందా? ఊరుకుంటుందా? తనే నన్ను పోలీసులకి అప్పగించేస్తుంది.  అందుకని ఇలా వృత్తి పని మీద ఇంకోళ్ళ ఇంటికొచ్చినప్పుడు ఆ రాక్షస ఆనందం పొందుతాం.. అన్నీ కిందా పైనా పడేసి, అఫ్ కోర్స్, శబ్దం రాకుండానే!! పైగా ఇలా చెయ్యకపోతే ఈ దొంగ ఎవడో ఇంటి దొంగే అని లేదా ఇంటివాళ్ళకి తెలిసిన వ్యక్తి అని పోలీసులు విపరీతమైన తెలివితేటలు ఉపయోగించి ఆ కుటుంబ సభ్యులనీ, అపార్ట్ మెంట్ అయితే వాచ్మాన్ని, వాడి కుటుంబ సభ్యులనీ ఇలా అందరినీ అనుమానించి, అవమానించి విచారణ చేసి విసిగిస్తారు. అది దొంగలమే అయినా మాకు కూడా నచ్చదు! అందుకే పోలీసులకి  అసలు దొంగని పట్టుకోవడానికి "క్లూస్" ఇలా వదులుతాం! మాకు కూడా దొంగల నీతి, కోడ్ అఫ్ కండక్ట్ ఉంటాయి!" అని

పిడకల వేట సమాప్తం!

ఇంతకీ ఆ డూప్లికేట్ తాళాలు ఎక్కడ దాచాలి? ఎక్కడ?! ఎక్కడ?! ఎక్కడ?! వెంటనే ఆ మధ్య చూసిన ఒక తెలుగు సినిమా సీన్ ఒకటి గుర్తొచ్చింది. అందులో హీరోని పట్టుకోలేక విలన్, హీరో తల్లితండ్రులని పట్టుకు రమ్మంటాడు తన గ్యాంగ్ సభ్యులతో. అంతా "ఎస్ బాస్" అని నాలుగు దిక్కులకీ వెళ్ళిపోతారు. వాళ్ళెక్కడ ఉంటారో తెలీకపోయినా! అప్పుడు హీరోకి ఒక బ్రిలియంట్ ఆలోచన వస్తుంది. అదేమిటంటే తన తల్లితండ్రులని  విలన్ ఇంట్లోనే దాస్తాడు! వాట్ ఏ మాస్టర్ స్ట్రోక్!! విలన్ ప్రపంచం అంతా వెదుకుతాడు కాని తన ఇంట్లో వెదకడు కదా?

అంతే నేను కూడా అదే ఫార్ములా ఫాలో అయిపోవదానికి డిసైడ్ అయ్యిపోయా! అంటే బీరువాలో సేఫ్ లో ఉన్న చిన్న సీక్రెట్ సేఫ్ లో ఆ డూప్లికేట్ తాళాలు దాచడం అన్న మాట ;) ఇది ఎంత కొండవీటి గజదొంగ అయినా ఊహిస్తాడా?! మనం బైటకి వెళ్ళినప్పుడు ఒక సెట్ తీసుకుపోతాం! రెండోది బీరువాలోనే ఉంటుంది! ఇంక ఆ దొంగ చచ్చినట్టు గాడిద కస్టాలు పడి బీరువా బద్దలు కొట్టాల్సిందే! అదేమంత వీజీ కాదు. బోల్డు శబ్దం వస్తుంది. బోల్డు పని ముట్లు తీసుకెళ్ళాలి. బోల్డు టైం పడుతుంది! ప్రొఫెషనల్ దొంగలు అంత రిస్క్ తీసుకోరు! మన సామాన్లు అన్నీ భద్రం!!

ఇలా బీరువా లోనే దాచడం లో ఇంకొన్ని ప్రయోజనాలు కూడా ఉన్నాయి.
1. మా ఇంట్లో తాళం చెవి ఉండి దానికి మాచింగ్ తాళం కప్ప లేని తాళాలు కొన్ని, కప్పలుండి చెవుల్లేని తాళాలు బోల్డు ఉన్నాయి! అవి పారేద్దాం అనుకుంటే పారేసాక వాటికి మాచింగ్ కప్పలు, చెవులు దొరుకుతాయేమో? అందుకని చాలా మంది ఇళ్ళల్లో తాళం కప్పలోనే తాళం చెవి కూడా ఉంటుంది. అలా బీరువాలోనే తాళాలు ఉంటే ఇలాంటి సమస్య తలెత్తదు!

2. తల్లీ పిల్లని వేరు చేసినంత మహా పాపం ఇంకోటి లేదని శాస్త్రాలు ఘోషిస్తున్నాయి!  తాళం కప్పని, చెవిని వేరు చేసిన మహా పాపం కూడా అదే కోవకి చెందుతుంది! ఆ పాపం మనమెందుకు మూట కట్టుకోవడం? ఆలోచించండి.       

#Telugu       

Cycling in 70's!!

1970's!! ఆ రోజుల్లో కుర్రకారు కి పేరులోనే కారు.. ఇప్పటి యువత లాగా ఇంటర్ లో బైక్, డిగ్రీ లో కారు లేదు మాకు :(

ఆ రోజుల్లో సైకిల్ ఉంటే కాస్త ఉన్న వాళ్ళకింద లెక్క! హంబర్ సైకిల్ ఉంటే కాలర్ ఎగరెయ్యడమే ;) ఇంతకీ అప్పట్లో నాకు హంబర్ సైకిల్ ఉండేది. ఇహ చూడండి. నా వైభోగం. ఊరంతా రయ్యిరయ్యిమని తిరిగెయ్యడమే! ఒహటి రెండు సార్లు మా నాన్నకి కొంతమంది (నా లాగ స్పీడుగా సైకిల్ తోక్కలేని వృద్ధులు!) కంప్లైంట్ చేసేవాళ్ళు! "మీ అబ్బాయి ఈ మధ్య సైకిల్ మరీ స్పీడుగా తొక్కుతున్నాడు" అని! మా నాన్న దాన్ని చాలా లైట్ తీసుకోని "మీ పిచ్చి కాని, కుర్రాళ్ళు కాకపోతే మనం తొక్కుతాముటండీ స్పీడుగా" అని సుతారంగా వాళ్ళ కంప్లైంట్ ని బుట్ట దాఖలు చేసేవాళ్ళు!

అసలు సైకిల్ కొన్నప్పుడు చూడాలి నా మొహం! పెట్రోమాక్స్ లైట్ లాగా వెలిగిపోయింది! నిజానికి సైకిల్ పార్ట్శ్ అన్నీ మనం కొన్నప్పుడు షాప్ వాడు బిగించి సైకిల్ చేస్తాడని అప్పుడే తెలిసింది! వాడు అలా నా సైకిల్ మొత్తం తయారు చేస్తున్నప్పుడు నేనలా తన్మయత్వంతో చూస్తూ తెగ ఆనంద పడిపోయాను! దానికొక చుక్కల చుక్కల బ్లూ కలర్ సీట్ కవర్ వేయించాను. దాంట్లో కొంచం స్పాంజ్ ఉండి కూర్చున్నప్పుడు కాస్త హాయిగా ఉండేది. ట్రింగ్ ట్రింగ్ మనే కొత్త బెల్ :) దాని శబ్దం వినడానికి చాలా బాగుండేది. అందుకని ఎవరూ అడ్డు లేకపోయినా అప్పుడప్పుడూ ఆ బెల్ గణగణమనిపించేవాడిని! అల్ప సంతోషిని కదా!!

సైకిల్ కొన్న దగ్గరినించీ అన్ని బైటి పనులు అంటే కూరలు తేవడం, రోజూ పొద్దున్నే పాలవాడి దగ్గరకి వెళ్లి పాలు కాన్ లో తేవడం, పచారీ సామాన్లు తేవడం, అక్కలిద్దరినీ బజారుకి తీసుకెళ్లడం (ఇద్దరినీ ఒక్కసారి కాదండోయ్! విడివిడిగా!!), అప్పుడప్పుడూ వాళ్ళ ఫ్రెండ్స్ ఇళ్ళకి కూడా, ఇలా ఒహటేమిటి నానా గోత్రస్య అన్ని పనులకి నేను నా సైకిల్ ఎవరెడీ ;)

ఇందాకలే పేపర్ లో చూసాను! పోయినేడాది దాదాపు పది వేల మంది డ్రైవింగ్ లైసెన్స్ లేకుండా మోటార్ సైకిళ్ళు నడిపి దొరికి పోయారుట హైదరాబాద్ లో! ఆ రోజుల్లో మా లాంటి కుర్రాళ్ళని కూడా పోలీసులు భారీ ఎత్తుని పట్టుకొనే వాళ్ళు. రాత్రి పూట సైకిల్ కి లైట్ లేకుండా తొక్కినా, లేదా డబుల్స్, ట్రిపుల్స్ తొక్కినా :( ఆ రోజుల్లో ఆ రెండూ చాల పెద్ద నేరాలు!! లైట్ కోసం డైనమో పెడితే టైర్ అరిగి పోతుందని హేండిల్ బార్ ముందు బాటరీ లైట్ పెట్టెవాడిని! దాన్ని సాయంత్రం బైటికి వెళ్ళినప్పుడల్లా హేండిల్ బార్ కి తగిలించడం. ఇంటికొచ్చాక తీసి లోపల పెట్టడం! ఇప్పుడు హెల్మెట్ లాగ :)

అప్పుడప్పుడూ ఆ పోలిసుల బారిని పడడం, మర్నాడు మాజిస్త్రేట్ కోర్ట్ లో దోషుల్లా నిలపడి జరిమానా కట్టడం. ఇంట్లో వాళ్లకి తెలియకుండా!

ఒకసారి గుంటూరు లో బ్రాడిపేట్ ఓవర్ బ్రిడ్జి కష్టపడి తొక్కి, ఎక్కాను. అటు వేపు దిగడం మొదలెట్టిన వెంటనే ఉంటుంది ఆనందం! అది అనుభవించిన వారికే తెలుస్తుంది! ఒక్కో గజం కిందకి దొర్లుతున్న కొద్దీ సైకిల్ స్పీడ్ ఎక్కువ అవుతూంటుంది. "బ్రిడ్జి దిగడంలో ఉన్న మజా అది అనుభవించితే తెలుయునులే! భలే భలే!" అప్పుడప్పుడూ అలా బ్రిడ్జి దిగుతున్నప్పుడు హేండిల్ బార్ వదిలేసి రెండు చేతులు పైకెత్తి హీరో లాగ పోజులు కొట్టిన సందర్భాలు లేకపోలేదు!

ఇంతకీ అప్పుడేమయ్యిందంటే నాకు ముందు ఒక రిక్షా దాని పక్కనే రెండు సైకిళ్ళు పక్క పక్కనే వెళ్తున్నాయి! అవి కూడా స్పీడుగానే.. నా సైకిల్ స్పీడ్ చూస్తే ఇంకో 5 సెకండ్లలో వాళ్ళని దాటేస్తాను! వాళ్ళని ఓవర్ టేక్ చేద్దామంటే ఎదురుగా ఒక కారు! బ్రేక్ వేసాను. కాని స్పీడ్ తగ్గలేదు. బ్రేక్ సరిగ్గా పని చేసినట్టు లేదు. నాకు టెన్షన్ వచ్చేసింది! ఇహ లాభం లేదని బ్రహ్మాస్త్రం బెల్ కొట్టాను! కాని హాశ్చర్యం. విచిత్రం! అది మోగలేదు :( దాని పైన ఉండే స్టీల్ డోమ్ కింద ప్లేట్ కి తగులుతోంది. టిక్కు టిక్కుమని నాకే వినిపించని శబ్దం చేసింది !! అయిపోయింది. నేనెళ్ళి వాళ్ళని గుద్దెయ్యడమే మిగిలింది :(

అలా నేను బ్రిడ్జి మీద అంతకంతకూ పెరుగుతున్న వేగంతో దూసుకుపోతున్న సైకిల్ కి బ్రేకులు, బెల్ రెండూ ఒకే సారి పని చెయ్యకపోవడంతో నా బుర్ర కూడా బుర్రలాగా సరిగ్గా పని చెయ్యక, పాదరసంలా పని చెయ్యడంతో ఒక్కసారిగా వచ్చిన మెరుపులాంటి ఆలోచన!

"బెల్! బెల్! బెల్!!" అని నా శక్తి కొద్దీ చాలా  గాఠిగా అరిచాను ;)  

ఎప్పుడూ వినని ఈ హఠాత్ అరుపులకి ఝడుసుకున్న ఒక సైకిల్ వాడు బాలన్స్ తప్పి పడిపోయాడు! వెనువెంటనే రెండో సైకిల్ రిక్షా ముందుకెళ్లాయి! అంతే ఆ పడిపోయిన సైకిల్ వాడి పక్కనించి నా సైకిల్ దూసుకెళ్ళిపోయింది! ఇదంతా ఎలా జరిగింది అని నా మెదడు రికార్డు చేసేలోపలే రెండు క్షణాల్లో జరిగిపోయింది!   

 

#Telugu