Music Sense! సంగీత, రాగజ్ఞానం

ఉత్సాహం, ఊపు వచ్చినప్పుడు గొంతెత్తి నాకు వచ్చిన, నచ్చిన పాటలు కసితీరా పాడడం నాకున్న మంచి అలవాట్లలో ఒకటి ;)

పొద్దున్నే హటాత్తుగా ఇవాళ నాకు బోల్డు పనులున్నాయని గుర్తొచ్చింది! ఎన్ని పనులంటే ఇవన్నీ ఇవాళ చెయ్యగలనా అని నాకే పెద్ద సందేహం వచ్చేన్ని! ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో సాధారణంగా అందరూ చేసేదే నేను చేస్తాను. అదేమిటంటే ఎలాగూ ఇన్ని పనులు చెయ్యలేము కాబట్టి ఓ తెగ ఆవేశపడి, ఆయాసపడి ప్రయోజనం లేదు కాబట్టి ఎంచక్కా ఏ పని మొదలెట్టకుండా, కాళ్ళు చాపుకొని, సెటిల్ అయ్యిపోయి, ఓ పాట అందుకున్నా!

ఇలా భారీ ధ్యేయం ఉన్నప్పుడు మన వల్ల కాదని కాళ్ళు చాపుకోడానికో చారిత్రాత్మక ప్రేరణ ఉంది! అదేమిటంటే 20వ శతాబ్దంలో నేను కూడా భారత క్రికెట్ అభిమానిని. వెర్రిగా కాదు కాని నాకు కుదిరినప్పుడు మన దేశం ఆడుతున్నప్పుడు లైవ్ లో చూసి ఆవేశపడిపోయేవాడిని. తల ప్రాణం తోకకి వచ్చేది అందరినీ విమర్శించలేక :( సగటు ప్రేక్షకుడి పాత్ర అంతేగా! ఇంతకీ అసలు విషయం ఏమిటంటే ఆ రోజుల్లో ప్రత్యర్ధి జట్టు భారీ స్కోర్ (దీనికి తెలుగు మాట చెప్పిన వారికి చక్కటి బహుమతి!) చేస్తే, మనోళ్ళు వెంటనే మనకెవ్వరికీ కనిపించకుండా డ్రెస్సింగ్ రూమ్ లో చేతులెత్తేసి, నీరసంగా వెళ్లి, ఎదో తప్పదు కాబట్టి, తూతూ మంత్రం స్టైల్ లో అలా బాటింగ్ కి వెళ్లి, ఇలా వచ్చేసేవాళ్ళు :( అది నా మనస్సులో లోతుగా చొచ్చుకుపోయి అక్కడే ఉండిపోయింది. ఏమిటంటే మన వల్ల కాని పని ఏదైనా చెయ్యాల్సి వస్తే అనవసరంగా ఆవేశపడడం తగదు అని!

సరే ఆ సాంప్రదాయాన్ని పాటిస్తూ పాట మొదలెట్టా. ఏ మాటకామాటే చెప్పుకోవాలి. ఏ పాట కూడా పూర్తిగా పాడకుండా ఒక పాటలోంచి ఇంకో పాటలోకి అస్సలు అపశ్రుతులు లేకుండా అలా స్మూత్ గా వెళ్ళిపోతాను. అలా నేను ఒక రాగంలోంచి ఇంకో రాగంలో ఉన్న పాటలోకి వెళ్ళిపోవడం తరుచుగా అవుతుంటుంది. రాగమాలిక అన్నమాట ;) చిన్నప్పుడు సంగీతం నేర్చుకోక రాగాల పేర్లు పెద్దగా తెలీవు కాని, నరనరాల్లో ఉన్న రాగజ్ఞానం ఎక్కడికి పోతుంది?

ఇంత సంగీత, రాగజ్ఞానం ఉన్నా, అప్పుడప్పుడు నేను ఏదైనా ఒక సినిమా పాటకి ట్యూన్ కడదామని చాలాసార్లు ప్రయత్నించినా ఎక్కడో, ఎప్పుడో విన్న ట్యూన్ వస్తుంది కాని చస్తే కొత్త ట్యూన్ తట్టి చావటం లేదు :(

ఈ జన్మకింతే! ఒకడు కట్టిన ట్యూన్స్ పాడుకోవాల్సిందే.

ఇంతకీ మళ్ళీ పొద్దున్నే పాడిన పాట దగ్గరికొస్తే, గంభీరంగా "దేవీ! శ్రీదేవీ!!" అన్న పాట మంచి మందస్థాయిలో ఎత్తుకున్నా! అలా అలా పాడుతూంటే నాకు తెలీకుండానే "కొలువై ఉన్నాడే! ఆ దేవదేవుడు!" పాటలోకి హై పిచ్ లో వెళ్ళిపోయాను! ఈ రెండూ ఒకే రాగం అని నా నమ్మకం! మీరెవరైనా సంగీతం నేర్చుకుంటే కాస్త ఆ రాగం పేరు చెప్పి ఓ 100 గ్రాములు పుణ్యం పార్సెల్ కట్టుకోండి ;) 

Antharvani and Akashavani

నా చిన్నప్పుడు అంటే 60's , 70's లో చాలా తెలుగు సినిమాల్లో అంతర్వాణి, ఆకాశవాణి చిన్న ప్రధాన పాత్రలు పోషించేవి!

ఇక అంతర్వాణి విషయానికొస్తే నిలువుటద్దాలే దాని ఇల్లు! హీరో కాని హీరోయిన్ కాని లేదా వాళ్ళ తండ్రి కాని ఏదైనా ఒక "వెధవ" పని చేయ్యపోతే ఇది వెంటనే రంగంప్రవేశం చేస్తుంది. వాళ్ళు అద్దం ముందుకి రాగానే అది వెంటనే "వాళ్ళ ప్రతిబింబం" లా కనిపించి, మంచి ఎఫెక్ట్ కోసం ఒక వికటాట్టహాసం చేస్తుంది. వెంటనే ఆ సదరు పాత్రని పట్టుకొని "తళతళ" తప్ప ఇంకేది మిగలకుండా ఉతికి ఆరేస్తుంది. "ఆయ్! ఏమిటి నువ్వు చేద్దామనుకుంటున్నది. అసలు ఏమనుకుంటున్నావు నీ గురించి? ఎందుకింత అన్యాయానికి ఒడిగట్టావు?" ఇట్లా ఆ కథని పట్టి కడిగేస్తుంది! అప్పుడప్పుడూ మంచి పని చేద్దామనుకున్న వాళ్ళని వెధవ పని చెయ్యమని ప్రేరేపించడం కూడా ఉందండోయ్!! అప్పుడు ఆ హీరో కాని హీరోయిన్ ఉడుక్కొని వెంటనే చేతిలో ఏదుంటే అది కోపంతో ఆ అద్దంమీదకి విసిరేస్తారు! అప్పుడు ఆ అంతర్వాణి ఆ పగిలిన అన్ని అద్దం ముక్కల్లోనూ కనిపిస్తూ, వికటాట్టహాసం రిసౌండ్ వచ్చేలా నవ్వుతూ అదృశ్యం అయ్యిపోయేది! అలాంటి సినిమా చూసి ఇంటికొచ్చాక రెండు రోజులదాక తల దువ్వుకోవడానికి కూడా అద్దం జోలికి పోయేవాడిని కాదు :(

అపుడప్పుడూ హీరో కాని, తరుచుగా హీరోయిన్ కాని భారీ కష్టాల్లో పడ్డప్పుడు "ఆకాశవాణి" ఒక విషాద గీతం ఎత్తుకునేది! అసలే ఆకాశంలో ఎత్తుగా ఉంటుందేమో ఆ పాటలు కూడా సాధారణంగా పై స్థాయిలోనే (High pitch!) ఉండేవి. ఈ ఆకాశవాణి పాటల్లో ప్రధాన వాద్యం వయోలిన్!! ఆ వాయులీనంలో ఈ ఆకాశవాణి పాట లీనమయ్యిపోయేది. ఆ పాట వస్తున్నంతసేపు హీరో లేదా హీరోయిన్ ఒకటే భారీ బరువులు మోస్తూండడం, లేదా భారీ వర్షంలో రోడ్ మీద రాత్రిపూట చీకట్లో, మెరుపుల వెలుగులో అలా నడుచుకుంటూ వెళ్లిపోవడమో చూపించేవాళ్ళు. లేదంటే ఎవరికైనా వర్షంలో ప్రసవం!!

ప్చ్! ఇప్పటి సినిమాల్లో అంతర్వాణి లేదు. ఆకాశవాణి లేదు.  రెండు వాణిలు అంతర్ధానం అయ్యిపోయాయి.