Ugadi! ఉగాది!!

ఓపిక, తీరిక లేనివాళ్ళందరికీ వికారి నామ సంవత్సర శుభాకాంక్షలు! ఇదేటిదీ ఇలగంటున్నానేటి అని సంబ్రమాశ్చర్యపడకండి. నేను కోడికంటే ముందు లేస్తాను కాబట్టి నాకు బోల్డు సమయం ఉంది బోల్డు పెద్ద పోస్ట్ రాయడానికి సంకల్పించాను. మరది సదవాలంటే మీక్కూడా బోల్డు టైం ఉండాలిగా? అది లేనివాళ్ళకి ముందస్తుగా చెప్పేసాను.

ఇహ తీరిక ఉన్నవాళ్లు, తీరిక చేసుకున్నవాళ్ళు అమెరికావాడిలాగా ఓ పెద్ద జగ్గు సైజు మగ్గులో వేడి కాఫీ పోసుకొని, పడక్కుర్చీలో కాళ్ళు బార్ల చాపుకొని ఆ కాఫీ ఆస్వాదిస్తూ సదూకోండ్రి.

ఇవాళ ఉగాది అన్న విషయం తెలుగు పెజానీకానికి తెలిసిన విషయమే. కానీ ఇప్పటి తరాలకి తెలీని విషయాలు ...

ఇవాళ తెల్లారగట్లే లేచి .... ఎందుకులెండి... యువతరం బాధపడతారు... పొద్దున్నే లేచి (పొద్దున్నే అంటే ఏ గొడవా ఉండదు... పదింటికి లేచినా పొద్దున్నే!)... కూసీపయ్యాక జుట్టుకు భారీ ఎత్తున నూనె మర్దనా చేసి అంటే తబలా వాయించినట్టు అన్నమాట, ఆపై వళ్ళంతా శుభ్రంగా నలుగుపెట్టుకుని ..ఇగో కుర్రాళ్లు నలుగు పెట్టడం అంటే ఏంటి ఇది మాకు అవుట్ అఫ్ సిలబస్ అని నన్ను సింపుల్గా దాన్ని వివరించమని అడక్కండి. ఆశ, దోస, అప్పడం, ఆవడ! ఛస్తే చెప్పను. నాకసలే బోల్డు పనులున్నాయి. కావాలంటే మీ ఇంట్లో నాకంటే పెద్దవాళ్ళుంటే వాళ్ళని అడగండి. లేకపోతె గూగుల్ చెయ్యండి.

నలుగు పెట్టుకుని ఓ చిన్ని తువ్వాలు చుట్టుకుని అంటే జ్యోతిర్లచ్మి సీరంత తువ్వాలు అన్నమాట! అలా ఓ గంటసేపు ఎండలో సంచరించండి. ఒళ్ళంతా చిమచిమలాడాక కుంకుడుకాయలతో అభ్యంగనస్నానం చెయ్యండి. ఈ కుంకుడుకాయలేంటి అంకుల్ అని విసిగించకండి. ఈ అంకుల్ అంటీ పిలుపులంటే నాకు మా సెడ్డ సిరాకు. కుంకుడుకాయలంటే కూరొండుకునే బెండకాయ, వంకాయ టైపు కాదు! అవెట్టి అంటే వాటిని ఓ గుండ్రాయితో పగలకొట్టి మీరు షాంపూ తో తలస్నానం చేసినట్టు చెయ్యడం! ఈ కుంకుడుకాయలు ఎక్కడ దొరుకుతాయని మరింకో యక్షప్రశ్న వెయ్యద్దు. అమెజాన్ వాడు ఈపాటికి అమ్మడం మొదలెట్టే ఉంటాడు! ఆర్డర్ సెయ్యండి. రెండుగంటల్లో ఇస్తాడు. అన్నట్టు కుంకుడుకాయలు బద్దలుకొట్టినప్పుడు లోపల నల్లటి గుండ్రంగా ఉన్న గింజలు ఉంటాయి. ఓ గింజనట్టుకుని గచ్చుమీద పదిసార్లు బాగా రుద్ది వెంటనే మీ చేతిమీద పెట్టుకుని చూడండి. మస్తుగుంటది!!

అలా అభ్యంగనస్నానం ... ఓహో ఇది కూడా తెల్దుగా ... సింపుల్గా తలంటు! ఈ కార్యక్రమం జయప్రదంగా ముగించాక ఇంకో పావుగంట ఓ మంచి కాలక్షేపం పనోటుంది. అదేటంటే ఆ కుంకుడుకాయ తొక్కలు, గింజ ముక్కలు మీ జుట్టులో ఇరుక్కుపోయిన వాటిని ఒకటొకటి పీకడం. బోల్డు టైం పాస్... ఓ పక్క ఈ ఫేస్బుక్ సూస్తూ.

ఒక కోతి ఇంకో కోతికి తల్లో పేలు చూసినట్టు, మీరు ఇంకోళ్ళ జుత్తులో ఉన్నవి పీకి మీ జుత్తులోవి వాళ్ళని పీకమనండి. ఎవరు ఎక్కువ పీకితే వాళ్లకి రెండో వాళ్ళు ఓ నూట పదహార్లు సదివించుకోవాలని ఓ పందెం పోటీ కూడా సర్దాగా పెట్టుకోవచ్చూ.

ఆ పైన మీ ఇంట్లో ఉన్న దేవుడికి ఓ చిన్ని నమస్కారం పడేసి మీకు కంఠతా రాకపోతే గూగుల్ చేసి "శుక్లాంబరధరం ... " అని ఓ రెండు లైన్ల శ్లోకం సదివేసి... దానర్ధం తర్వాత తీరిగ్గా తెలుసుకుందారి ... అది తప్పులు పోకుండా సదివి... ఆ తర్వాత ఉగాదిపచ్చడి తిని, ఒకింత తాగితే ... అందులో ఉన్న షడ్రుచులు ... ఇదేటి మాస్టారూ ఆడపడుచులు అని విన్నాం కానీ ఈ షడ్రుచులు ఏటంటారా? కూసింత అప్పుడప్పుడూ తెలుగు నేర్చుకుంటే బాగుంటుంది. షడ్రుచులు అంటే ఆరు రుచులు ... బహుశా ఆరు ఋతువులకి గుర్తుగానేమో . అవి తీపి, పులుపు, కారం, వగరు, ఉప్పు, చేదు! ఇవన్నీ ఆ ఉగాదిపచ్చడిలో ఉంటాయి. భారీఎత్తుని తినండి! తాగండి! ఇక్కడ ఓ నమ్మకం ఉందండోయ్! ఉగాదిపచ్చడి నోట్లో వేసుకోగానే మనకి ముందస్తుగా ఏ రుచి తగులుతుందో ఇహా ఈ సంవత్సరం అంతా ఆ అనుభవాలు ఎక్కువగా ఉంటాయి అని! ఉదాహరణకి తీపి తగిలితే ఇంకేముంది హోల్ ఇయర్ హోల్ సేల్ గా తీపి గుర్తులే! ఇక్కడ వాస్తు మార్పులు చేసి మన అదృష్టాన్ని మనకిష్టం వఛ్చినట్టు మార్చేసినట్టు మనకి ఏ అనుభవం కావాలనుకుంటే తత్సంబంధమైనది ఒకింత ఎక్కువ వేసి పచ్చడి చేస్తే సరి! ఉదా: బెల్లం ఎక్కువేస్తే ఇహ మరి తియ్యగానే కదా ఉండేది! మరింకేం రెచ్చిపోండి.

అన్నట్టు సెప్పడం మర్సేపోయా మీకు పండక్కి, పబ్బానికి (లోపాయికారీ మేటర్ ఏమిటంటే ఈ పబ్బానికి అన్న మాటకి అర్ధం నాకూడా తెలీదు!) కొత్త బట్టలు వేసుకునే సాంప్రదాయం ఉంటే అవి వేసుకుని ఆ పైన దేవుడికి దండం, ఉగాది పచ్చడి తిండం!

అటు పిమ్మట పంచాంగ శ్రవణం! అంటే ఇంట్లో పంచాంగం ఉందనో, లేక ఆన్లైన్ లో చూసో మీ రాశిఫలాలు చదివేయడం కాదు! శాస్త్రం ఒప్పుకోదు! ఇంకొకళ్ళు చదివితే వినడం! ఆ రాశిఫలాలు, ఆదాయ వ్యయాలు విని నిరాశపడకండి.

ఆ తర్వాత పచ్చడి (మెతుకుల)తో కడుపు నిండదు కాబట్టి... పండగ పూట కూడా పాత మొగుడేనా అన్నట్టు ఇవ్వాళ ఇంట్లో టిపినీకి బ్రేక్ ఇచ్చి స్విగ్గీ వాడితో మంచి ఒటేలునుంచి జబర్దస్త్ టిఫిన్ తెప్పించుకొని లాగించేయ్యండి.

తర్వాతేముంది ...షరా మామూలే... వాట్సాప్ లో వచ్సిన ప్రతి మెసేజ్ ని ప్రతి గ్రూప్లో ఫార్వర్డ్ చెయ్యడం, ఇక్కడ ఓ పోస్టు పడెయ్యడం. తర్వాత అబ్బా బాగా అలిసిపోయాం అని బోయనం టైం దాకా ఓ కునుకెయ్యడం. ఏ మాటకామాటే! నలుగెట్టుకొని, తలంటోసుకున్నాక నిద్రొస్తుంది చూడండి...

నిద్ర లేచాక, క్షమించాలి లేపాక... భారీగా ఆవలించి ఏమిటి పండగ స్పెషల్ అని మీ ఆవిడనో, ముమ్మీనో విసిగించి ఆవిడ పెట్టినవి తిని netflix లో బింజ్ వాచింగ్!

మరిహ సాయంత్రం ఓ నలుగురింటికెళ్లి వాళ్ళందరి ఉగాది పచ్చడి తిని తాగి పదింటికి కొంప చేరి ధామ్మని మంచం మీదకి గెంతి బొబ్బొడం!

ఇలా చేసిన వాళ్లందరికీ, వచ్చే ఏడాది చేద్దాంలే అనుకుని ఇవాళ ప్రతి రోజులాగే సాదా సీదాగా గడిపేసే వాళ్లందరికీ ... ఇవన్నీ ఎందుకు మీ అందరికీ నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు 

"Dream" dream!

Had a "dream" dream today early morning😎

In the dream I and my wife went to Srisailam and had a darshan of the Lord. While coming out of the temple we lost our way and found ourselves in the underground labyrinth and strangely few of the walls and sometimes the floor was metal.

We saw a person who looked like the temple official and asked him the way out and he told us to follow him but after a minute he simply vanished!

We went on going down through the maze and finally found ourselves at the base of the Shiv Ling which is HUGE and a oil lamp was flickering there! We are pleasantly surprised to say the least and when we looked up we actually saw the Lord Shiva in human form in a squatting position with his eyes closed (just like they show in movies!!)

And we began ascending through another maze of passageways wherein few employees could be seen. Though we tried to talk to them they just didn't pay attention. It was as though we were invisible! And finally we somehow came out and found ourselves again in front of the Linga!

It WAS a very strange dream. Never had one like this before.

Do you have any insightful interpretation/ meaning for this dream apart from simply saying that I need to visit Srisailam🤓

కూరలు అద్భుతమైన రుచి రావాలంటే?.... ఓ సీక్రెట్!!

ఈ పోస్ట్ కేవలం వంటవారికి మాత్రమే! అంటే వంటచేయు ఆడ, మగవారికి!

అలా పైవిధంగా హెచ్చరించినా మిగతా అశేష ప్రజానీకం కూడా చదువుతారని నాకు తెలుసు! చదవండి! కానీ మీకేం ఉపయోగపడదు! ఆనక నన్నేమీ తిట్టద్దు!

పొద్దున్నే అంటే హైదరాబాద్భాషలో చెప్పాలంటే మబ్బుల్లో లేవడం ఆ తర్వాత ఏం చెయ్యాలో తెలీక మా ఆవిడకి సాయం చేసినట్టుంటుంది, కాలక్షేపం అవుతుంది అని ఏదో ఒక కూరచేసి పారేయ్యడం! అంటే ఏదో వ్యావహారిక పదప్రయోగం చేశా కానీ చేసిన కూర తినలేక పారేయ్యడం కాదని వివరణ!

అలాగే ఇవాళ కూడా మబ్బుల్లో లేచి ఎప్పటికి న్యూస్పేపర్ రాకపోతే కనీసం కూరైనా అవుతూంటుంది అని ముందస్తుగా పొపేసి బెండకాయలు వేసేటప్పటికి పేపర్ వచ్చింది.

మరిహ నిన్న చంద్రబాబుని PM, ఇంకో CM లేటెస్ట్ గా నిన్న ఏం ఆడిపోసుకున్నారో సవివరంగా చదవడంలో మునిగిపోయాను. ఇటీవల అదేగా రోజూ హెడ్లైన్స్!

కొత్త విమర్శలు కొన్ని చదివాక ఏదో మాడుతున్న వాసన రావడం మొదలయ్యింది. పొద్దున్నే లేచాక కేవలం ఓ కప్పు కాఫీ తాగుతా తప్పిస్తే టిపినీలు గట్రా తొమ్మిదింటికే! అప్పటిదాకారోజూ నా కడుపు మాడుతూంటుంది కానీ ఇలా మాడిన వాసన రావడం ఇదే మొదలు. ఇదేదో డికెష్టి చెయ్యాల్సిందే అని డికెష్టి ఎక్కడినించి మొదలెట్టాలా అని క్లూస్ కోసం చూసేంతలో వెదకపోయిన తీగ కాలికి తగిలినట్టు మాడు వాసన మరింత పెరిగింది. ఇహనేం అదేనా మొదటి క్లూ!

మునుపు శబ్దాన్ని వెదుకుతూ వెళ్లే శబ్దభేది బాణంలా నేనే ఓ బాణంలా వాసనని పోలీసుకుక్కలా వాసన చూసుకుంటూ వెళ్ళా. పోలీసుకుక్క నేరస్తుడి దగ్గరకి తీసుకెళ్లినట్టు నన్నా మాడు వాసన దాని జన్మస్థానానికి తీసుకెళ్లింది.

అదేదో వేరే చెప్పాలా? మూకుడులో నేను వేగుతోందనుకున్న కూర

ఉల్లిపాయలు సన్న సెగమీద వేగేదాకా ఆగలేక నేను రోడ్డు పక్కన ఈటింగ్ జాయింట్ వాడు వండేట్టు స్టవ్ హెచ్చించి ఉల్లిపాయలు వేచుతాను!

స్టవ్ హైలోనే ఉందన్న విషయం మర్చిపోయి తర్వాత బెండకాయలు మూకుడులో వేసి, హాల్లోకి వెళ్లి తాపీగా పేపర్ తిరగేస్తూ సెటిల్ అయ్యిపోయా. మరి కూర మాడిందంటే మాడదా?

వెంటనే ఆ మాడుతున్న కూరని సముద్రంలో సునామీ టైపు లో కిందనించి పైకి, పైనించి కిందకి, కుడినించి ఎడమకి, ఎడమనించి కుడికి, ఇలా వాషింగ్ మెషిన్ లో బట్టలు తిరిగినట్టు కలియతిప్పా! అప్పుడు తెలిసింది. మాడింది కూర మొత్తం కాదు. కేవలం కింద భాగం అని. కానీ గమ్మత్తు ఏమిటంటే అలా ఓ పావు వంతు మాడిన కూర సివరాకరికి అద్భుతమైన రుచి వచ్చింది.

దీన్నిబట్టి నాకు తెలిసిన, మీ అందరికీ అంటే కేవలం వంటవారికి, తెలియచెప్పే, విశేష సీక్రెట్ ఏమిటంటే కూరలు మాంఛ్చి రుచిగా రావాలంటే కావాలని ఒకింత దగ్గరుండి మాడ్చండి 😎

"వీలు"నామా అంటే వీలు చూసుకొని రాసేది కాదురా బాబూ!

ఇవాళ పొద్దున్నే ఒక హీరోచితమైన, ఒహరకంగా ప్రాణాలకి తెగించి ఓ సాహసం చెయ్యడానికి సిద్ధపడ్డాను.

ఈనాడువారి భాషలో ఇక వివరాల్లోకి వెళ్తే ....

హైదరాబాద్లో గత వారం రోజులుగా వాతావరణం ఎలా ఉందో పాఠకులకి విదితమే.

మరంచేత వారం రోజులుగా నేను తలంటు పోసుకోలేదు. ప్రతిరోజు విపరీతంగా బైట తిరిగే అలవాటు. మరి వారంపాటు తలంటు పోసుకోకపోతే నా సామిరంగా జుట్టంతా ఒహటే దురద. పైపెచ్చు వారంలో మూడు రోజులు ట్రైనింగ్ ఇస్తానుగా వాళ్లముందు మొదట్లో ఒక చేత్తో తలగోక్కోడం మొదలెట్టా!

నాకు ముందస్తుగా ప్రిపేర్ అయినా అవ్వకపోయినా నోట్స్ వేపు కన్నెత్తి అయినా చూడకుండా "ఆశువుగా" మాట్లాడడం అలవాటు. ఆ క్రమంలో బహుశా తర్వాతి పాయింట్ గుర్తు రాక గోక్కుంటున్నానేమోనని ఆ ఉద్యోగులంతా ఊహాగానాలు చేసుకున్నారు.

కానీ రోజులు గడుస్తున్నకొద్దీ తలంటు పోసుకొని కారణంగా దురద ద్విగుణీకృతం అయ్యి ఒక చెయ్యి చాలక సిగ్గు, బిడియం, మొహమాటం వగైరా అన్నీ హోల్సేల్ గా వదిలేసి రెండు చేతుల్తో గోక్కోవాల్సిన అవసరం వచ్చే పరిస్థితికి దారి తీస్తుందేమోనని మా చెడ్డ అనుమానం వచ్చి ఇవాళ ఎలాగైనా తలంటు పోసుకోవాలని ముందూ వెనక ఆలోచించకుండా దృఢ నిర్ణయం తీసేసుకున్నా!

అంతవరకు బాగుంది. కానీ ప్రస్తుత కాలమాన పరిస్థితుల్లో ఈ తలంటు కార్యక్రమం బాగా రిస్క్ తో కూడిన వ్యవహారం కదా ? పైగా నాకు వయసు మళ్లిందాయే. కాస్త అటూ ఇటూ అయితే పెద్ద ప్రాణానికే ముప్పు. అంటే కికింగ్ ద బకెట్. ఏ మాటకా మాటే. ఈ కికింగ్ ద బకెట్ కి బాత్రూం చక్కగా సరిపోయే ప్రదేశం కదా!

ఏది ఏమైనా ఒకసారి కమిట్ అయితే నా మాట నేనే వినని టైపు కాబట్టి తువ్వాలు నడుముకు చుట్టి యుద్దానికి వెళ్లే సైనికుడిలా తెగ ఫీల్ అయిపోతూ బాత్రూంలోకెళ్లి తలుపుకి గడియ పెట్టబోతూంటే ఎంతైనా నాది ఒకింత మేధావి బుర్రకదా ఠక్కున ఓ ఐడియా వచ్చింది.

వెంటనే తలుపు తీసి మా ఆవిడని పిలిచా. అవిడగారు అబ్బబ్బా ఏమిటండీ. ఓ పక్క టైం అవుతోంది. మీకు లంచ్ బాక్స్ ప్యాక్ చేసి మీకు దోశలు వెయ్యాలి. అని నాకు సుపరిచితమే అయిన దండకం చదువుతోంది. ఈ ఆడాలెప్పుడూ ఇంతే. సమయం సందర్బం చూడకుండా అలా అలవాటుగా రొటీన్ డైలాగ్స్ వదులుతారు.

ఇప్పుడు నేను పిలిచింది ఒహరకంగా చివరి చూపులు చూసుకోమని కదా? అర్ధం చేసుకోరూ?

సరే నేను వచ్చేదాకా విసిగిస్తాగా ? నా బాధ పడలేక దర్శనం ఇచ్చింది మా ఆవిడ. వెంటనే అప్పగింతలు కార్యక్రమం మొదలెట్టా! "మా ఆవిడ బంగారం" అని మనసా వాచా నమ్మా కాబట్టి, "మీకేంటండీ! ఇద్దరు బంగారం లాంటి పిల్లలున్నారు" అని పెజానీకం కోడై కూస్తే అమాయకుడిని కాబట్టి నమ్మేసి, ఏతా వాతా ఇంత బంగారం ఉన్నాక ఇంకా బంగారం కొనడం ఎందుకని నీకు వీసమెత్తు బంగారం కూడా కొనలేదు" అని అన్నానో లేదో "పోనీలెండి! మీ ప్రేమ నాకు తెలీదా? 1985 లో నాకు గుజరాత్ నించి మాంచి చీర పట్టుకొచ్చారు. అదే నాకు బంగారం" అంది. ఇందులో ఏదో శ్లేష ధ్వనించింది కానీ అదేమిటో విచారించి ఘాటుగా సమాధానం ఇవ్వలేకపోతున్నామని విచారించే సమయం సందర్భం కాదు. మరెందుకని వదిలేసి "వీలు చూసుకుని వీలునామా రాద్దామనుకున్నా కానీ గుండ్రాయిలా ఉన్నా కానీ ఇలా అర్ధాంతరంగా… " అని రాబోతున్న దుఃఖాన్ని యుద్దానికి బయలుదేరుతున్న వీర సైనికుడిలాగా లోపలే తొక్కేసి "నా ఆస్తులు నీకు చెప్పాలిగా! 1995 లో ఆ స్టెర్లింగ్ వాడు సవగ్గా అమ్ముతున్నాడనో నా తదనంతరం ఏపుగా పెరిగి నీకు పిల్లలకి ఆదుకుంటుందని ఓ పది టేకు చెట్లు కొన్నా! కానీ వాడు నిండా మోసగాడు. ఇప్పుడు ఎక్కడున్నాడో, నా చెట్లు  ఏం చేసాడో. కాస్త ఓపిక చేసుకొని వాణ్ని పట్టుకున్నావంటే నీకిక డబ్బుకిబ్బంది ఉండదు. అలాగే ఈ పదేళ్ల కారు అమ్మకండి.  అమ్మితే ఏం రాదు. మళ్ళీ కొనాలంటే లక్షల్లో పని. నా మొబైల్ నువ్వు వాడుకో. పిల్లలకి ఈ పాత చైనా మోడల్ నచ్చదు. 

"ఓ ఇరవై నిమిషాల తర్వాత బాత్రూం లోపలినించి ఏవీ శబ్దాలు రాకపోతే గట్టిగా పిలవండి. నేను పలక్కపోతే వెంటనే 108 కి ఫోన్ కొట్టి దగ్గర వాళ్లకి వాట్సాప్ మెసేజ్ పెట్టటండి. నేను బాత్రూం లోపల గడియ పెట్టను. ఏవన్నా అటూ ఇటూ అయితే తలుపు బద్దలు కొడితే ఆదో అనవసర ఎక్స్ట్రా ఖర్చు. నా గురించి బెంగ పెట్టుకోకు. పైన దేవుడికి బాగా క్లోజ్ గా ఉంటాగా? నాకేం ఫర్వాలేదు. దేవుడు మంచి మూడ్ లో ఉన్నప్పుడు చూసి కాస్త నీకేమైనా పింఛను  లాంటిది ఏర్పాటు చెయ్యమని ఓ అర్జీ పెట్టుకుంటా. ఆ పైనా దేవుడి దయ. నీ అదృష్టం"

ముందస్తు సంజాయిషీ : ఇదేటిది ముందస్తు అని చివరి మాటగా రాస్తున్నారు అంటే అదంతే . ఇదో ప్రయోగం. 

ఇంతకీ సంజాయిషీ ఏమిటంటే ఇదేమిటండీ పొద్దున్నే అశుభం మాటలు అని మీరెవరన్నా బాగా ఫీల్ అయి కామెంట్ పెట్టడం, దాంతో నేను బాగా ఫీల్ అయి మీకు సమాధానం చెప్పడం. ఇంతమంది ఎందుకు ఫీల్ అవ్వాలని ముందస్తు సంజాయిషీ. అసలు ఈ సంజాయిషీ అన్న మాట కరెక్ట్ కాదు . కానీ సరైన మాట గుర్తొచ్చేలోపల పుణ్యకాలం కాస్త అయిపోతుందేమోనని అదే వాడా. 

సంజాయిషీ: నా ఆల్మోస్ట్ పెతీ పోస్ట్ ద్వందార్ధముతో ఉంటుంది. అంటే తెలుగు సినిమాలకి అలవాటు పడ్డ పెజలు అర్ధం చేసుకునే ద్వందార్ధము కాదండోయ్! ఇక్కడ రెండర్ధాలు ఏమిటంటే ఒహటి చదవగానే నాలాంటి అమాయకులకు అర్ధమయ్యే అర్ధం! రెండోది ఒహింత మేధావులు కూసింత తెలివితేటలు  ఉపయోగిస్తే వాళ్లకి స్ఫూరించే నిగూడార్థం! ఇప్పుడు ఈ పోస్ట్ లో కూడా గసుంటిదే ఓ భారీ నిగూడార్థం embedded! చెప్పెయ్యమంటారా? అలాగే కానివ్వండి. మనందరికీ అంటే మనుషులందరికీ బుద్దుడు  చెప్పినట్టు ఓ తప్పుడు అభిప్రాయం ఉంది. అదేమిటంటే మనం చాలాకాలం బ్రతికేస్తాం అని! అది తప్పని అంటే అభిప్రాయం, అని తెలిసినా జీవితః బుద్బుద ప్రాయః అన్న నిజం ఒప్పుకోడానికి మనసొప్పదు. మరంచేత ఇంకా బోల్డు జీవితం ఉందికదా తర్వాత చెపుదాం లే అని మన పెళ్లాలకి (ఇక్కడ నిఝముగా ద్వందార్ధము లేదు!) మన ఆస్తి అప్పుల చిట్టా చెప్పం. LIC ఏజెంట్ భాషలో ఇహ పొతే ఆ తర్వాత మనకేం ఆస్తులున్నాయి. ఇచ్చిన అప్పులేమిటి. వసూలు  చెయ్యాల్సిన అప్పులేమిటి ఇత్యాది వివరాలు మనతోనే ఖతం ! పన్ ఆక్సిడెంటల్!

మీ గుండెల మీద చెయ్యేసుకొని చెప్పండి. మీ ఆవిడకి మీ బాలన్స్ షీట్ తెలుసా? దస్తావేజులు, నోటిమాటలు వగైరా అన్నీ ఏకరువు పెట్టారా?

ఇప్పటికి అర్ధం అయ్యిందా. నా పోస్టుల్లో ఉన్న ద్వందార్ధము కేవలం లోకకల్యాణం కోసమని  

An out of box idea to drunkard's problem

Prologue: Few weeks ago I met a person who disappeared from my scene more than a decade ago. Apparently he went off to USA and even got a citizenship there.

We met over lunch and as he was telling me his life in the past 15 years I suddenly asked him "After being in USA for so many years how come you don't drink?!"

He replied very seriously "I'll never touch it Sir"

I asked "Why"

He said "When I was young once I had a drink too many and apparently I created a big scene at home using unparliamentary language! Fortunately for me my family recorded my "drunken rantings" in an audio tape and next day my mom gave it to me to listen! When I heard myself next morning I was ashamed of myself for the language I used and my behavior and couldn't face my family! Then and there I've decided that I will never touch alcohol again and that's the reason why I don't drink in spite of living in USA and visiting 49 countries on official work"

OUT OF BOX IDEA:

I kept thinking about what he said for days as I know of quite a few "Drunkards" in the families of my circle of friends/ relatives/ acquaintances... by drunkard I mean men who drink DAILY and once drunk they do "Bharatanatyam/ kathakali etc., some even beat their wife and kids regularly, more often don't have a job/don't earn money and live off on their spouse's income"

While deliberating on my friend's experience an idea stuck me.

How about video taping (without their knowledge) the drunkards evening scene (now that everyone has a mobile with camera) and showing it to them the next morning? I also know for a fact that most of the drunkards are very caring when sober! (Don't know whether they are acting)

But assuming any normal person when they are sober does care for others especially their family does showing a video of them beating their wife, kids or generally creating a big scene work? Does it make them change? Do you think it can work? Or are there any hidden dangers in this type of "treatment"?

I would love to know your thoughts.

And please share this post if you have any psychologist/ psychiatrist in your circle by tagging them. Would love to hear from the professionals.

Ladies fingers!

Ladies fingers లేదా ఈ ఆడోళ్ళున్నారే !!

"ఈ ఆడోల్లున్నారే"అన్న టైటిల్ పెట్టడంలో ఒక మార్కెటింగ్ రహస్యం ఉంది! ఇలా రాస్తే మగోళ్ళూ, ఆడోళ్ళు కూడా చదువుతారు 😎

ఇహ కధలోకొస్తే మా ఆవిడ మంచంమీదున్న (ఎప్పుడూ) వాళ్ళ అమ్మకి పొద్దున్నే చెయ్యాల్సిన సేవా కార్యక్రమంలో జర బిజీబిజీ గా ఉండడంతో మాది అన్యోన్య దాంపత్యం కదా అని మా ఆవిడ మా అత్తగారికి సేవ చేస్తూంటే నేను మా ఆవిడకి సాయం చేద్దామన్న సదుద్దేశంతో ఏం చెయ్యాలా అని ఓ నిమిషం కిటికీలోంచి శూన్యంలోకి చూస్తూ ఆలోచించాను. రెండో నిమిషం ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేకుండానే ఒక బ్రహ్మాండమైన ఐడియా తట్టింది. థాంక్స్ టు వాట్సాప్! 

అదెలాగంటే రోజూ వాట్సాప్లో బోలుడు సుభాషితాలు వస్తూంటాయి కదా? అవన్నీ గుర్తుండకపోయినా నాకొకటి ఇప్పుడు గుర్తొచ్చింది. అది ఎవరన్నారో గుర్తులేదు. రోజూ విపరీతంగా డజన్లకొద్దీ సుభాషితాలు చదివితే ఒకటే ఆ కొటేషన్ చెప్పిన గొప్పవాళ్ళ పేరు గుర్తుంటుంది. లేదా ఆ కొటేషన్ గుర్తుంటుంది. రెండూ గుర్తుండడం నాలాంటి వయసు మీద పడ్డ వాళ్లకి ఒకింత దుర్లభం. ఇంతకీ ఓ మహానుభావుడు చెప్పిన ఒక విషయం గుర్తొచ్చింది (చెప్పాగా ఏదో ఒకటే గుర్తుంటుంది అని ... ఆయన పేరు గుర్తులేదు!) అదేమిటంటే "నేను ఒక చెట్టుని 8 గంటల్లో కొట్టాలంటే అందులో 6 గంటలు నేను గొడ్డలి పదును పెడతాను అని"

అంతే కార్యోన్ముఖుడినయ్యి రయ్యిమని వంటింట్లోకి దూసుకుపోయి మా ఆవిడ కూరలు తరిగే కత్తిని (దాన్ని కత్తి అంటారో చాకు అంటారో నాకు ఇదమిద్ధంగా తెలీదు!) రుబ్బురోలు పత్రం మీద ఓ ఇరవై నిమిషాలు సానపెట్టాను. ఎందుకంటే మా ఆవిడ ఓ అరగంటలో బెండకాయలు తరగడానికి  వస్తుంది. అందుకని ఆ పెద్దమనిషి చెప్పిన ఫార్ముల పాటించి దాదాపు 75% సమయం కత్తి సానపెట్టాను. ఆ తర్వాత నా ఆఫీస్ రూంలోకి వెళ్లి సగటు భారేతీయుడిలాగా పొద్దున్నే ఓ డజన్ గ్రూపుల్లో నాలుగు గుడ్ మార్నింగ్ ఫోటోలు, ఒక గ్రూప్ లో వచ్చిన వీడియోలు ఇంకో డజను గ్రూపులకి ఫార్వర్డ్ చేస్తూ నా వంతు సగటు భారతీయుడిని పొద్దున్నే సుభాషితాలతో మేల్కొల్పే భారతీయ సాంప్రదాయాన్ని పాటిస్తూండగా...

"కెవ్వు కేక"!!!

నాకు "కెవ్వుకేక" పాట పూర్తిగా రాకపోయినా ఆ ట్యూన్, పాడిన గాయని గొంతు బాగా తెలుసు. కాని ఈ "కెవ్వుకేక" ఆ గొంతులా, ఆ ట్యూన్ లో లేదు!! అదేమిట్రా ఇలాగుంది అని నేను ఓ క్షణం ఆలోచించే లోపల మళ్ళీ

"కెవ్వు కేక"!!!

ఈసారి ఆ గొంతు మా ఆవిడ గొంతులా ధ్వనించింది. మరిహంతే "సిరికిం చెప్పడు..." టైపులో నాలుగంగల్లో వంటింట్లోకి దూసుకుపోయాను. అంతే! అక్కడ చూసిన దృశ్యంతో నేను షాక్! మా ఆవిడ ఎడమ చేతినించి రక్తం పాడయ్యిపోయిన కొళాయిలోంచి కారే నీళ్ళలా అలా ధారాపాతంగా కారిపోతోంది! మా ఆవిడ అప్పుడు నన్ను చూసిన చూపుకి అర్ధం చెప్పడం నావల్ల కాదు! "కత్తి సానపట్టానని ఒక్క మాట చెప్పితే మీ సొమ్మేం పోతుంది" చూడండి బంగారంలాంటి నా వేలు ఎలా తెగిందో... అసలు ఎప్పటికి నేర్చుకుంటారు మీరు?" అంటూ అలా ఏదో అంటూనే ఉంది. ఇలాంటి సీనుల్లో అదే మగాడి వేలు తెగితే ఆడోళ్ళు వెంటనే చీర కొంగు చింపి (నిజ జీవితంలో అయితే అది పాత చీర అయితేనే!) వెంటనే ఆ వేలుకి కట్టు కట్టేస్తారు. కాని మగాళ్ళకి ఆ సదుపాయం లేదే! నేను కట్టుకున్న లుంగీ అలాగే చింపేస్తే ఒక్క రవ్వ అసయ్యంగా, అసభ్యంగా ఉంటుందని అలోచించి ఆ పని విరమించి "వేలు పంప్ నీళ్ళకింద పెట్టు" అని ఓ బోడి సలహా పడేసా!

అయినా నాకు తెలీక అడుగుతాను చేసిన పని చెప్పడం బోల్డు పబ్లిసిటీ ఇచ్చుకోవడం, ఫోటోలు, వీడియోలు తీసి ఫేస్బుక్ లోనూ, వాట్సాప్ లోనూ వెంటనే ఆలీసం చెయ్యకుండా పోస్ట్ చెయ్యడం నాలాంటి లోక కళ్యాణం కోసం పుట్టినవాళ్ళు చెయ్యని పని కదా? మరంచేత నేను మా ఆవిడకి చేసిన సాయం  వంశాచారం ప్రకారం అలా గుప్తంగానే ఉంచాను.చేసిన సాయానికి థాంక్స్ చెప్పడం పోయి అభియోగాలు. అందుకే అంటారు ఈ ఆడోళ్ళున్నారే అని!

అసలు నాకు తెలీక అడుగుతాను బెండకాయలు తరుగుతున్నప్పుడు అవి ఎంత లేడీస్ ఫింగర్స్ అయినా కత్తికింద సదరు లేడీస్ వాళ్ళ ఫింగర్ పెట్టి కట్చేస్తే అది మొండి కట్టి అయినా భారీగా తెగుతుంది కదా? మరి నన్నూ, నే సానపెట్టిన కత్తిని ఎందుకు ఆడిపోసుకోవడం?

ఊరికే అనరు!!  ఈ ఆడోళ్ళున్నారే
 

లైట్ లేలో! Lite Lelo!!

ముందస్తు మాట: ఈ నా "రచన" ఆంధ్రప్రభ నవంబర్, 1992 లో వేసారు.  ముందు మాట: ఆ ఆంధ్రప్రభ లో పడిన రచన scanned పేజెస్ ఇక్కడ చాలాకాలం క్రితం పోస్ట్ చేసాను. కాని తర్వాత అర్థం అయ్యింది. ఈ మధ్య అందరూ పేస్బుక్ మొబైల్ లో చూస్తున్నారనీ, వాళ్లకి ఆ scanned పేజెస్ చదవడం ఇబ్బందనీ, అందుకని దాదాపుగా ఎవ్వరూ చదవలేదనీ కొంచం లేటుగా తెలుసుకున్నాను :(   అందుకని మీ అందరికోసం మళ్ళీ తెలుగులో టైపు చేసి పోస్ట్ చేస్తున్నాను. ఎందుకంటే హైదరాబాద్లో వానాకాలంలో పెద్ద వానలు పడలేదు నిన్నటిదాకా! టాపికల్ అని మరొక్క సారి   ; కథా ప్రారంభం!! "లైట్ లేలో" ఓ రోజు ఆఫీసులో తీరిగ్గా కూర్చున్నప్పుడు, అంటే రోజూ తీరికే - అది వేరే విషయం , మా శర్మ నా దగ్గరకొచ్చి "ఇహ నా వాళ్ళ కాదండీ!" అన్నాడు.  ఇందులో కొత్తేమీ లేదు. వింత అంతకన్నా లేదు. కనీసం రెండు మూడు రోజులకోసారైనా శర్మ నోటినుంచి ఆ డైలాగ్ వినిపిస్తూంటుంది. కాకపోతే ఒక్కోసారి ఒక్కో కారణం.  ఇప్పుడేమయ్యిందో?! అదే అడిగాను.  "వానలగురించి ఆకాశంలోకి చూసి చూసి మెడ పట్టుకుపోతోందే తప్ప ఒక్క చినుకైనా రాలలేదు కదా?" అన్నాడు మెడ పట్టుకుని.  అతనన్నదాంట్లో ఆవగింజంత అబద్ధం కానీ అతిశయోక్తి కాని లేవు. ఈ ఏడాది హైదరాబాద్ ప్రజానీకం వానలకు ఎంత మొహం వాచిపోయారంటే, ప్రతిరోజూ సాయంత్రం - పగలు పనులుంటాయి కదా - ఇంటిముందు కుర్చీ వేసుకుని ఆకాశంలోకి చూడటం ఒక అలవాటైపోయింది.  ప్రజలంతా చకోరపక్షులైపోయారు కాని చుక్క వాన లెదు.  "మా కాలనీలో నిన్న ఓ నిమిషం వాన పడిందోయ్!" అని అదేదో డబల్ మర్డర్ అయినంత సెన్సేషనల్ న్యూస్ లాగా జనం చెప్పుకోవడం చిన్న ఫాషన్ కూడా అయ్యింది.  సరే, కథ మళ్ళీ ఫాస్ట్ ఫార్వర్డ్ చేసి మా శర్మ దగ్గరికి, ఆయన అరిగిపోయిన డైలాగ్ దగ్గరికి వద్దాం. మా శర్మకి ఏదో విధంగా ధైర్యం నూరిపోయకపోతే ఆయన ఇంకా నీరు కారిపోవడం, అతన్నలా చూసిన మిగతా వాళ్ళందరూ జావ కారిపోవడం వగైరా ప్రమాదం ఉంది. ఎంచేతంటే మా అందరిలోనూ శర్మ చాలా భారీ మనిషి. కొద్దో, గొప్పో చిన్న లీడర్ కూడా . మరంచేత అతన్ని కొంచం మూడ్ లోకి తెద్దామని "అయితే పదండి! "దేవి" లో మంచి సినిమా ఆడుతోంది దాన్నిండా వాన పాటలే!" అన్నాను  ఈ డైలాగ్ మిగతా ఆంధ్రులకు కొంచం వింతగా అనిపించినా, మా హైదరా"బాధీ"యులకు మాత్రం ఏ మాత్రం వింత కాదు. ఇన్నాళ్ళూ మేము కూడా సినిమాలకి "చిరు"ని చూడ్డానికో, "విజైశాంతి" రెచ్చిపోయిందనో, అదీ, ఇదీ కాకపోతే పాటలు సూపర్ హిట్లనో వెళ్ళేవాళ్ళం.  కాని ఇప్పుడో - సినిమాలో వాన ఉంటె చాలు రెచ్చిపోయి చూసేస్తున్నాం. లేకపోతే వానలు ఎలా ఉంటాయో మరిచిపోయే ప్రమాదం ఉంది కదా!  ఈనాడన్ని సినిమాల్లోనూ ఓ వాన పాట మస్ట్. మన అదృష్టం బాగుంటే రెండు వాన పాటలు. ఇంక ఆ సినిమా మా ఊళ్ళోమట్టుకు వందరోజులు ఖాయం. "ప్రజలు కోరుకుంటున్నారు కాబట్టి ఇలాంటి పాటలు వగైరా సినిమాలో పెడుతున్నాం" అని నిర్మాతలు, దర్శకులు చెప్పడం ఎంత నిఝమ్!! కాగా, పోగా ఇప్పుడు మేము "చిరు"కోసం కాకుండా చిరుజల్లు కోసం సినిమా చూస్తున్నాం! అసలీ ఏడాది వానలెందుకు పడటంలేదు అని ఈ మధ్య టీవీలో వాతావరణ శాఖ డైరెక్టర్నిడైరెక్ట్ గా ఇంటర్వ్యూ చేసారు.  "వానలు పడకపోవడం ఏమిటి?! శుభ్రంగా పడుతున్నాయి" అన్నాడాయన.  ఆ ఇంటర్వ్యూ ని తిలకిస్తున్న ప్రజానీకం సగంమంది మూర్ఛపోయారు. ఇంటర్వ్యూ చేసే అమ్మాయి కూడా మూర్చిల్లింది. వెంటనే ఆ వాతావరణ డైరెక్టర్ పక్కనే ఉన్న గ్లాస్ లోని నీళ్ళు - కొంప తీసి అవే వాన నీళ్లంటాడేమో? - ఆ అమ్మాయి మొహం మీద చల్లాడు. ఆ ఉపశమనానికి ఆమె "లైట్"గా తేరుకొని వెర్రి చూపులు చూడటం ప్రారంభించింది.  ఇంక ఆ డైరెక్టర్ గారు (వాతావరణ శాఖ) పరిస్థితి అర్థం చేసుకుని తనే ప్రశ్న వేసుకుని, తనే జవాబు చెప్పి ద్విపాత్రాభినయం చేసాడు. దాని సారాంశం ఏమిటంటే ..  "హైదరాబాద్ లో వానలు చాలా భారీగానే పడుతున్నాయట. అయితే మబ్బుల్లోనుంచి కిందకి ప్రయాణం కట్టిన చినుకులు ఈ భూమ్మీద వేడికి మార్గమధ్యంలోనే ఆవిరైపోయి మళ్ళీ మబ్బులైపోతున్నాయిట. ఇదొక విషవలయంగా తయారయ్యిందిట. దీనికేమైనా ప్రత్యేకమైన చర్యలు సిఫారసు చెయ్యమని ప్రభుత్వం ఓ "మబ్బు కమిటీ"ని కూడా వేసిందిట. వాళ్ళ నివేదిక అందగానే తక్షణ చర్యలు తీసుకుంటారుట. అప్పటివరకు హైదరాబాద్ లో వానలు పడతాయి కాని భూమ్మీద పడవుట. అంటే "టెక్నికల్"గా వానలు పడుతున్నాయి కాని "ప్రాక్టికల్"గా కాదుట" వగైరా వగైరా - ఇలాగే సాగింది ఆయన ఇంటర్వ్యూ ప్రహసనం. పాపం ఈ పడీపడని వానలకి మొన్న ఆదివారం మావాడు - అయిదేళ్ళ కుర్రకుంక బలైపోయాడు. అదెలాగంటే - ఆదివారం మధ్యాహ్నం మూడున్నరకి బైట ఆడుకుంటున్న వాడు లోపలికి పరిగెత్తుకొచ్చాడు.  "అమ్మా! అమ్మా! వాన ....వాన పడుతోంది" వాడి ఆవేశానికి, ఆనందానికి పట్టపగ్గాల్లేవు.    కాని జీవితంలో అన్ని ఆనందాలు క్షణికమే అని వాడికి ఓ క్షణం ఆలస్యంగా తెలిసింది! ముందు వాడు, వాడి వెనకాల వాళ్ళ అమ్మ, నేను బయటకు పరిగెత్తాం. "ఏరా, వెధవా! వేలెడంత లేవు! అప్పుడే అబద్ధాలు మొదలెట్టావా?" అని వాడిని బాదేసింది కన్నతల్లి.    ఆవిడకు ప్రధమ కోపంలెండి! పాపం! వీడికి మతిపోయింది. వాడు లోపలికి 100 కిలోమీటర్ల వేగాన పరిగెత్తాడే? అయిదు సెకన్ల క్రితం పడిన వాన ఏమైనట్టు? వాన పోయి దెబ్బలు మిగిలాయి.  "వర్షాధార బతుకు"లంటే ఇవేనా?! వాడు వాకిట్లో ఉన్నప్పుడు చినుకులు మొదలెట్టడం నిజం. కాని వాడు లోపలి వచ్చి, మళ్ళీ బయటకు వెళ్ళేటప్పటికి ఆ పడిన నాలుగు చినుకులు ఆవిరైపోవడం, అది నాలుగు చినుకుల వానగానే ఆగిపోవడం, వాడి వీపు విమానం మోత మోగడం చాల దారుణంగా జరిగిపోయాయి.  కేవలం "క్షణక్షణముల్ హైదరాబాద్ వానల్".  ఈ మధ్య ఈ ఊళ్ళో పెళ్ళిళ్ళల్లో గుమ్మం దగ్గర పన్నీరు జల్లడం మానేశారు. ఎందుకా? అమ్మాయిలు పన్నీరు బుడ్డీతో తలమీద పన్నీరు చల్లగానే - ఇక ఈ జీవితంలో వానలు చూడవేమో అని బెంగపెట్టుకున్న ప్రజల నెత్తిమీద నిజంగా పన్నీరు జల్లులా అనిపించి ఎవ్వరూ అక్కడినుండి కదలడం మానేశారు. దాంతో పన్నీరంతా అయిపోయి, అమ్మాయిలు చేతులు నొప్పి పెట్టి, వాళ్ళు నీరు కారిపోయి, ఇక చల్లడానికేమీ మిగలక ఈ సంప్రదాయాన్ని మానేశారు.  ఇంతకీ అసలు కథ - మొత్తానికి శర్మని దేవీలో సినిమాకి లాక్కుపోయాను. సినిమా అయ్యాక జీవుడు తెగ ఆనందపడిపోయాడు. నేను స్కూటర్ తీస్తున్నాను.  "ఏమండోయ్! సినిమాలో వాన కొంపతీసి హాల్ల్లోగాని పడిందేవిటండీ?" అన్నాడు మహదానందంగా.  కొంపతీసి ఈ చకోరపక్షిగాడికి చూడక చూడక రెండు వానలు చూడగానే పిచ్చెక్కలేదు కదా? పూర్ ఫెలో! "ఎందుకొచ్చిందా సందేహం?" సందేహించాను.  "మరేం లేదు. బట్టలన్నీ తడిసి ముద్దయిపోతేను!" అన్నాడు శర్మ  అది వాన మహత్యం కాదని, ఆ హాల్ ఏ.సి. మహాత్యం అని చాల కష్టపడి నమ్మించాను. కాని తరువాత జాలేసింది.  ఆ అమాయకుడిని ఆ వెర్రి నమ్మకంలోనే ఉంచేస్తే బాగుండేదేమో?!